czwartek, 6 stycznia 2011

PRZEDPOKÓJ

Jak urządzić mały przedpokój? 3 aranżacje wnętrz

Trzy wersje tego samego przedpokoju. Każda dostosowana do potrzeb mieszkańców - starszych osób, małżeństwa z niepełnosprawnym dzieckiem oraz studentów. Przekroczmy próg i zobaczmy, jak architekt urządził nieduży przedpokój.
Nasz architekt opracował rzut modelowego mieszkania o powierzchni 71 m2, w starym domu wielorodzinnym, a następnie trzy jego warianty, za każdym razem dostosowując podział przestrzeni do określonych potrzeb mieszkańców.
Pierwsze mieszkanie należy do pary starszych ludzi, którzy mieszkają sami. Mają oni jednak dużą rodzinę. Dzieci i wnuki bardzo często ich odwiedzają. Mieszkanie jest pomyślane jako wygodne dla gospodarzy, ale też otwarte na przyjęcie i ugoszczenie dodatkowych kilku osób.
Drugie lokum zajmuje małżeństwo z dzieckiem niepełnosprawnym ruchowo. Taka sytuacja wymusza wygospodarowanie większej łazienki i wielu specjalnych udogodnień w różnych strefach domu.
Ostatnie wnętrze to mieszkanie wynajmowane przez czterech studentów. Każdy z nich musi mieć osobny pokój i w miarę równy dostęp do kuchni, łazienki, jadalni.

Przedpokój dla starszego małżeństwa, przedpokój 6 m2

Przestrzeń przedpokoju opracowana jest tu dosyć nietypowo. Środek przedpokoju nie pozostał wolny – jak to się dzieje na ogół – ale umieszczono tam cztery oryginalne szafki. Są to sześcienne konstrukcje wykonane z płyty MDF oklejonej taśmą z blachy kwasoodpornej, z drzwiczkami i przegrodami z blachy perforowanej.
Dwa sześciany przymocowane zostały do podłogi, dwa kolejne do sufitu. Każdy z nich dostępny jest z dwóch stron: po jednej zainstalowano półki, po drugiej pozostawiono miejsce na ubrania i od tej strony zamontowano drzwiczki z blachy. Błyszczące szafki o nowoczesnym wyglądzie skontrastowane ze stylową obszerną szafą (we wnęce przy wejściu) i galerią starych zdjęć w ozdobnych ramach stanowią ciekawą propozycję stylistyczną.

Przedpokój dla rodziny z dzieckiem niepełnosprawnym, przedpokój 6,5 m2

Bardzo klarowny układ kompozycyjny oparty na dużych, jasnych i błyszczących płaszczyznach zestawionych z brązowymi podłużnymi elementami. Po lewej stronie od wejścia mieści się szafa wnękowa z drzwiami otwieranymi metodą docisku.
Szafa jest tak umocowana, by przy suficie i przy podłodze pozostały luki, w których umieszczono świetlówki. Rzucany przez nie blask oświetla cały przedpokój. Wbrew pozorom naprzeciwko drzwi wejściowych nie ma kolejnej szafy, a jedynie jej imitacja. Mały metraż nie pozwolił na zamontowanie drugiej szafy, tym bardziej że środek przedpokoju musiał pozostać na tyle duży, by można w nim było manewrować wózkiem inwalidzkim.
Istniejące tam niegdyś drzwi do łazienki usunięto, gdyż kosztem toalety powiększono pokój dziecka.

Przedpokój dla 4 studentów, przedpokój 6 m2

Ponieważ to mieszkanie pomyślane zostało jako wynajmowane, projektant uznał, że właściciel starałby się wyposażyć je jedynie w niezbędne sprzęty. Część prac wykończeniowych lokatorzy wykonaliby samodzielnie, nadając wnętrzom bardzo zdecydowaną estetykę.
Układ przestrzenny przedpokoju jest dosyć standardowy: po lewej stronie od wejścia szafa wnękowa, po prawej dwie półki ograniczone wysuniętym fragmentem ścianki, a naprzeciw – drzwi do łazienki. Oryginalny styl uzyskany został dzięki dekoracji opartej głównie na graffiti i elementach znanych z budynków użyteczności publicznej.

PRZEDPOKÓJ

Przedpokój otwarty na pokój dzienny. Jak połączyć oba wnętrza?

Przedpokój i pokój dzienny to dwie odrębne strefy. Różne wnętrza łączą odpowiednie formy, kolorystyka i styl. Grę połyskliwych i matowych powierzchni oddają grafitowy odcień błyszczącej posadzki w holu i matowa barwa ściany w salonie.

Przedpokój to dla dobrych obserwatorów niemal zawsze zwiastun tego, czego można spodziewać się po reszcie mieszkania. Jednak dobrze zaprojektowany, nawet pomimo otwarcia na pokój dzienny, broni swojej niezależności.
Postawienie czytelnej granicy, a zarazem nawiązanie do charakteru innych pomieszczeń to zazwyczaj najtrudniejsza kwestia przy jego urządzaniu. Najprostszym i na ogół skutecznym zabiegiem strefującym jest zróżnicowanie materiałów na podłodze.

Materiały wykończeniowe

Grafitowy polerowany gres – praktyczna, odporna na piasek i błoto posadzka – tworzy szlachetny kontrast z jasnymi listewkami przemysłowego parkietu z egzotycznego drewna tauari.
Ten kontrast łagodzi jednak nieco gra kolorów na ścianach. Do jasnej barwy drewnianej posadzki nawiązuje delikatnie rozbielony, waniliowy odcień ścian w holu, ciemną szarość ściany w pokoju dziennym różni od gresowych płytek przy drzwiach tylko brak połysku. Kolorystyczny sojusz wzmacniają meble i detale: w salonie poduszki i fotel w kolorze marengo przy kremowej kanapie i nieco jaśniejszy dywan, przy wejściu do domu – otwarta, wbudowana szafa z lakierowanej płyty MDF, tak jasna, że aż niewidoczna na tle muru. Elegancką, stonowaną paletę według upodobań można przełamać kroplą subtelnego koloru, jak tu – bladego, jakby nieobecnego różu.
  Przedpokój otwarty na pokój dzienny. Jak połączyć oba wnętrza?
  Przedpokój otwarty na pokój dzienny. Jak połączyć oba wnętrza?

Zdaniem projektanta

Jak dobrać materiały na posadzkę

Płyty gresowe doskonale sprawdzą się na posadzce w intensywnie użytkowanej części mieszkania, jaką jest hol. Są odporne na ścieranie, wilgoć, nie ulegają zarysowaniom i łatwo je utrzymać w czystości. W strefie dziennej można zastosować wiele innych materiałów wykończeniowych. Ciekawy efekt daje zestawienie kontrastowych elementów – zarówno pod względem formatów, jak i kolorystyki. Dla dużych, gładkich i ciemnych płyt w holu przeciwwagą będą drobne deszczułki drewna egzotycznego w jasnym, szlachetnym odcieniu. Drewno jest ciepłe w dotyku i ma naturalny wygląd. A rysunek cienkich pasków nadaje mu nowoczesny rys.

PRZEDPOKÓJ

Jak dekoracyjnie oświetlić przedpokój bez inwestowania w drogie lampy lub kinkiety?

Oświetlenie przedpokoju moze być nie tylko funkcjonalne, ale i niezwykle efektowne. Podpowiadamy, jak za pomocą lamp, kinkietów i plafonów stworzyć w przedpokoju niepowtarzalny nastrój, nie wydając przy tym dużo pieniędzy.

Co do przedpokoju oprócz tradycyjnego źródła oświetlenia?

Oprócz tradycyjnego górnego oświetlenia, warto zainstalować w przedpokoju niewielkie plafony wbudowane w ściany np. po obu stronach drzwi od łazienki – nieco nad poziomem podłogi. To nie tylko ciekawa ozdoba pomieszczenia. Mają one bardzo praktyczne zastosowanie. Są uruchamiane włącznikiem niezależnym od lamp górnych i świecą zawsze, gdy w holu jest ciemno. Dzięki nim nawet w środku nocy każdy bez problemu znajdzie drogę do łazienki bez konieczności zapalania światła, które razi zaspane oczy i może obudzić pozostałych domowników.

Dekoracyjne oświetlenie w przedpokoju

Można zastosować rozwiązanie podobne do widocznego na zdjęciu. W podwieszanym suficie z płyt gipsowo-kartonowych wycięto trzy spore otwory o kształcie kwadratu. Zamknięto je matowym szkłem. Zza niego sączy się łagodne rozproszone światło, pochodzące z zamontowanych w suficie żarówek halogenowych. Efektownie rozświetla ono długi i dość wąski przedpokój. To oryginalne oświetlenie posłużyło również do podkreślenia urody podłogi. W pokrywający ją parkiet wmontowano cztery płytki ceramiczne. Mają one taki sam kształt i wymiary, jak plafony. Ten zabieg podkreśla spójność aranżacji i dodaje surowemu przedpokojowi elegancji i szyku.

PRZEDPOKÓJ

Jak nie projektować mebli i szafek? Te błędy najczęściej popełniamy, urządzając sypialnię i przedpokój

Źle zaplanowane lub wykonane meble potarfią mocno utrudnić życie. Podpowiadamy, jak zaprojektować w sypialni i przedpokoju meble przy oknie, w narożniku i pod skosami, tak by szafy łatwo się otwierały i pomieściły dużo rzeczy.

Jak nie projektować mebli i szafek? Te błędy najczęściej popełniamy, urządzając wnętrza
Szafka wisząca kontra głowa Ten kłopot pojawia się często w przedsionku lub holu. Z szafki wiszącej zbyt wysoko trudno jest korzystać, z kolei umieszczona na wysokości, do której łatwo sięgniemy, może zagrażać głowie. W obu przypadkach powinna być raczej płytka. Problem pojawia się właściwie zawsze, jeśli taka szafka znajduje się nad ławą, niską szafką lub skrzynią na buty. Aby się do nich dostać, należy pochylić głowę pod wiszącą szafką. Przy wyprostowywaniu się trzeba uważać, aby boleśnie się nie uderzyć. Zwykle lepiej jest dolną szafkę wyposażyć w szuflady – wtedy, zaglądając do nich, mamy głowę poza strefą ryzyka 
 
 
 
Jak nie projektować mebli i szafek? Te błędy najczęściej popełniamy, urządzając wnętrza
Niskie półki na dole Półki znajdujące się na wysokości kolan i niżej są bardzo niewygodne, zwłaszcza w niedużych, wąskich garderobach. Żeby coś z nich wyjąć, trzeba kucać, klękać, niemal kłaść się na podłodze. W dodatku po omacku, nie widząc w gruncie rzeczy tego, po co sięgamy. Lepiej wykorzystamy tę część szafy, montując w niej szuflady albo wstawiając wysuwane pudła
 
 
 
Jak nie projektować mebli i szafek? Te błędy najczęściej popełniamy, urządzając wnętrza
Drzwi przesuwne kontra wnętrze szafy Często jest tak, że najpierw budujemy szafę we wnęce, wyposażamy w półki i wieszaki, a dopiero potem zamykamy ją wysokimi drzwiami przesuwnymi. Błąd, jaki przy tym może się zdarzyć, polega na niedostosowaniu podziałów wnętrza szafy do szerokości modułu przesuwnego skrzydła. W najgorszym przypadku nigdy nie otworzymy do końca środkowej części szafy – zawsze jej fragment będzie zasłonięty przez drzwi 
 
 
 
Jak nie projektować mebli i szafek? Te błędy najczęściej popełniamy, urządzając wnętrza
Szafa przy oknie Zabudowujemy szafami jedną ścianę w sypialni – rozwiązanie wygodne, miejsca na ubrania więcej niż w małej garderobie, jest tylko jeden denerwujący szkopuł – drzwi, otwierając się, zasłaniają okno. Za każdym razem, kiedy zaglądamy do szafy, zacieniamy pokój i oczywiście przy okazji także wnętrze szafy. W szafie można zamontować sztuczne oświetlenie, ale taka przegroda zasłaniająca dostęp naturalnego światła do pokoju nie jest przyjemna. Lepiej byłoby się zdecydować na drzwi przesuwne albo przynajmniej zamontować przeszklone skrzydło. Pamiętajmy także o parapecie i grzejniku pod oknem – wystają kilka-kilkanaście centymetrów przed lico ściany, więc rozwierane drzwi szafy będą się o nie opierać, ograniczając dostęp do wnętrza. 



Jak nie projektować mebli i szafek? Te błędy najczęściej popełniamy, urządzając wnętrza
Szafa nie do otwarcia (pod skosem) Poddasze to strefa sypialni, a przy sypialniach musi być miejsce na szafy. Do planowania szaf na poddaszu trzeba mieć wyobraźnię przestrzenną. Zdarza się, że wysoka szafa zostaje wstawiona tam, gdzie się doskonale mieści, czyli w wysokim miejscu poddasza, ale jej drzwi przy otwieraniu uderzają w skos sufitu. Najczęściej takie niespodzianki mogą nas zaskoczyć pod dachem czterospadowym, w pomieszczeniu, w którym są dwa spadki dachu. Pamiętajmy, że przed szafą musi być co najmniej tyle wysokiej przestrzeni, ile wynosi szerokość jej drzwi

POKOJE DLA DZIECI

Pokój dla dziecka - czysty i zdrowy. Jakie farby są bezpieczne i czy na podłogę kłaść dywan?

Zabierasz się do urządzania pokoju dziecka? Oto parę wskazówek. Sprawdź, jakie farby są bezpieczne dla zdrowia dziecka, jak wykończyć podłogę, aby nie gromadził się na niej kurz i czym najlepiej zasłonić okna. Podpowiadamy, na co zwróić uwagę przy wyborze mebli do pokoju dziecka.

Jak wykończyć ściany w pokoju dziecka?

Ściany najlepiej pomaluj zmywalnymi wodorozcieńczalnymi farbami, z których nie będą się uwalniały substancje szkodliwe dla zdrowia. Tapety wybierz gładkie i zmywalne, te z fakturą mogą zatrzymywać kurz.
Polecamy:

Z czego zrobić podłogę?

Jeśli na podłogę wybierasz dywan, to z krótkim włosiem lub z włókien zawierających substancje antygrzybicze i antyalergiczne. Kupuj wykładziny wykończone filcem lub jutą zamiast pianką z formaldehydem. Sprawdzą się bawełniane dywaniki, które łatwo uprać.
Zdrowym rozwiązaniem jest podłoga o twardej powierzchni, np. linoleum, panele laminowane lub drewno wykończone lakierem wodnym, a najlepiej zaolejowane lub zawoskowane.

Jak zasłonić okna?

Nie stosuj w  oknach ciężkich zasłon – gromadzi się w nich kurz i trudno utrzymać je w czystości. Lepsze są zasłony bawełniane, które można prać w wysokiej temperaturze. Najlepszym rozwiązaniem są łatwe do utrzymania w czystości rolety i wertikale.

Jakie meble wybrać?

Do pokoju dziecka wybierzmy meble, które nie będą się szybko brudziły i sprawnie je wyczyścimy. Drzwiczki do szaf i szuflady powinny być szczelne – inaczej kurz i roztocza będą się dostawać do środka. Wybierzmy łóżko na wysokich nogach (łatwo pod nim umyć podłogę) z podstawą, która zapewni swobodny przepływ powietrza.

POKOJE DLA DZIECI

Urządzasz pokój dla dziecka? Kup meble na lata - unikniesz sporych wydatków

Meble dla dzieci są bardzo ładne i niestety dość drogie. Aby uniknąć sporych wydatków, kup do pokoju dziecka  meble, z kórych dziecko będzie korzystało latami. Takie funkcje ma np. komoda-przewijak, łóżeczko z regulacją wysokości dna i długości. Rewelacyjnie w pokoju dziecięcym sprawdzą się poduszki, pudełka i kosze na różności.

Meble, które rosną razem z dzieckiem

Współczesne meble dla dzieci są bardzo ładne i niestety dość drogie. Ponieważ powinny być dostosowane do wymiarów i proporcji ciała – warto kupić meble „z przyszłością”. Po zdemontowaniu niektórych elementów można z nich korzystać przez lata. Takie funkcje ma komoda-przewijak, która po zdjęciu nadstawki może służyć dalej.


Warto wybrać łóżeczko niemowlęce z regulacją wysokości dna i długości, wyjmowanymi szczebelkami i funkcją przebudowy na tapczanik. Do udanych duetów można też zaliczyć łóżeczko z funkcją kołyski i opcją ustawiania wysokości na trzech poziomach. Możliwość kołysania łatwo zablokować, a wyjmowane szczeble pozwolą starszemu dziecku swobodnie wychodzić z łóżeczka.
Wiele mebli utrzymanych w klasycznym stylu ma kontynuację w dorosłych kolekcjach mebli, dlatego łatwo dobrać do dziecięcych regałów, szaf czy komód biurko lub większy tapczanik.
Pod łóżka idealnie wpasują się płytkie pudełka na kółkach. Przez lata przydadzą się wiklinowe kufry lub kosze – są uniwersalne i można je łatwo przesuwać. Wiele radości w każdym wieku sprawi hamak – najlepiej umieścić go w najmniej używanym kącie pokoju.

Biurka, krzesełka dla dzieci

Przez lata będzie służyć biurko na regulowanych nóżkach i z możliwością ustawienia kąta pochylenia blatu w zależności od wykonywanej czynności. Biurko powinno mieć szerokość co najmniej 120 cm.
Równie ważne jest zapewnienie dziecku wygodnego krzesła. To z regulacją wysokości i oparcia pozwoli na dopasowanie do wzrostu dziecka. Potrzebne są także półki nad biurkiem – początkowo można trzymać na nich zabawki, kredki, farby, gry planszowe, z czasem wyprą je podręczniki czy słowniki i encyklopedie.

Niezastąpione poduszki

Niezależnie od wieku sprawdzą się kolorowe poduszki – maluchy mogą się po nich tarzać i skakać, starszym umożliwią ciekawe aranżacje. Miękkie siedziska wypełnione sprężystym granulatem i powłoką wykonaną z tkanin lub sztucznej skóry nie mają stelaża i dopasowują się do anatomicznych kształtów.
W zależności od wielkości można na nich siedzieć, leżeć, a nawet spać, są przyjazne dzieciom zdrowym i polecane w terapii dzieci z porażeniem mózgowym.

POKOJE DLA DZIECI

Podpowiadamy, jak urządzić na poddaszu wygodny pokój dla dziecka

Dla małego dziecka przestrzeń poddasza może być wygodna. Zakamarki tworzą tutaj liczne możliwości do kreatywnych zabaw. Ponieważ małe dziecko bawi się najczęściej na podłodze, dobrze wykorzystaj tę przestrzeń, postaw tam niższe meble i skrzynie z zabawkami. Problemy z zagospodarowaniem poddasza mogą sie zacząć, gdy dziecko podrośnie.

Warto wiedzieć

Okna dachowe bezpieczne i wygodne. W pokoju dziecięcym warto zastosować okna wyposażone w bezpieczny pakiet szybowy. Warstwa folii w środku zestawu będzie gwarancją, że w razie stłuczenia kawałki szkła nie spadną na podłogę. Dzięki tej folii oraz szybom różnej grubości pakiet szybowy lepiej tłumi dźwięki niż klasyczny zestaw, co sprawdza się w przypadku dzieci w każdym wieku – małe mają niezakłócony sen, starsze ciszę podczas nauki.
Pokój dziecka musi spełniać wiele funkcji – pokoju do pracy, ćwiczeń, bawialni, biblioteki, miejsca towarzyskich spotkań – co rzutuje na kształt, wielkość i sposób oświetlenia pomieszczenia.

Jaką wielkość powinien mieć pokój dla dziecka na poddaszu?

Dla małego dziecka przestrzeń pod skosami może być nawet wygodna: daje większe poczucie bezpieczeństwa, a zakamarki tworzą liczne możliwości do kreatywnych zabaw. Zagospodarowanie małego pokoju z licznymi skosami dla nastolatka jest już pewnym wyzwaniem. Według standardów przyjętych w domach jednorodzinnych uznaje się, że pokój dziecięcy powinien mieć nie mniej niż 11 mkw. pełnowartościowej powierzchni, co oznacza, że powierzchnia pokoju liczona po podłodze powinna być większa.

Jak oświetlić pokój dziecięcy?

Ponieważ pokój dziecięcy jest wielofunkcyjny, koniecznie trzeba zapewnić mu odpowiednią ilość naturalnego światła. Jeśli w pomieszczeniu jest okno w ścianie szczytowej lub lukarna, warto uzupełnić je oknem połaciowym, które lepiej doświetli na przykład miejsce do odrabiania lekcji.

Jak zaaranżować dla dziecka przestrzeń poddasza?

Małe dziecko bawi się na podłodze, dlatego jej powierzchnia, nawet jeśli jest pod skosami, może być w pełni wykorzystana. Bez problemu zmieszczą się tam niski stolik i krzesełka. Nawet jeśli dziecko wstaje, skośne połacie nie są zagrożeniem dla jego bezpieczeństwa.
Problemy z zagospodarowaniem przestrzeni zaczynają się, gdy dziecko podrośnie. Konieczne będą pełnowymiarowe meble wymagające miejsc pełnej wysokości: wysoka szafa, biurko. Żeby wygodnie korzystać z łóżka, również potrzeba przestrzeni o większej wysokości.